Epilog

Oliwia:

 

Wszystko toczy się dalej...Wszystko,tak wszystko.

-Mario zachowujesz się jak jakiś bandyta!Porywasz mnie!

Jeszcze do worka?!No ja pierdole,co Tobie na łeb pierdoło?!

-8 luty co Tobie to mówi?!

-Rocznica...nic dla Ciebie nie kupiłam...kurwa

-Dla mnie wystarczy,że tu jesteś razem ze mną.I stworzyliśmy

piękną rodzinę.

-Mario,bo jest taka ważna sprawa...

-Jesteśmy na miejscu,chodź do pokoju-udaliśmy się do hotelu.

Pokój 802-jak słodko ^^

-Co chciałaś mi powiedzieć...

-Mario...,bo tak wyszło że na dwójce dzieci się nie skończy.

Jestem w ciąży i to jest chłopczyk.

-No to więcej do kochania będzie dla mnie.

-Tak jak było z Leą i Victorem-pokiwałam palcem.

-Zrób dla mnie wyjatek..

-No nie wiem....

 

Jakiś czas później...

 

Szczęśliwa rodzina z trójką dzieci.

Lea poszła w mamy ślady,Victor w taty,a Maciek zaskoczył

nas najbardziej.Poszedł w drugie ślady mamy.Tenis.

No cóż co dobre szybko się kończy.

Tak o to prezentuje się rodzina państwa Goetze.

Dwudziesty dziewiąty :(

Oliwia:

 

Czas minął bardzo szybko.Właśnie dzisiaj zostanę panią Goetze.

Cała rodzina,przyjaciele,reprezentacja no i pedofil Fabian ;).

Cudownie.Za 2 miesiące ma przyjśc na świat nasz synek i córeczka.

Jak to Igła stwierdził:"masowa produkcja w państwa Goetze".

A z Iwonką to co było?Mniejsza.Ubrana w swoją wymarzoną suknię,stałam

przed ołtarzem i właśnie ślubowałam miłoś,wierność i te inne bajery.

Nadszedł moment pocałunku.Mario nie miał z tym problemu. ;)

No i trzeba imprezę zacząć!Oczywiście mistrz parkietu Oliwia i wojtek

No przecież to oczywista oczywistość!

Gdzieś tak o 1 w nocy wróciliśmy do domu.Gdy Mario przeniósł mnie przez próg

zabolał mnie cholernie brzuch.No nie teraz.

-Ała...Mario postaw mnie-tylko tyle wydusiłam z siebie

-Oli jedziemy do szpitala chodź...

-Daj mi sie przebrać Mario-poszłam i ledwo co dałam radę.

Pojechaliśmy do szpitala i co się okazało.Rodzę.

Tak....najepiej.Cały ten "zabieg" zniosłam...

Wymęczona leżałam na łóżku i spoglądałam na nasze maleństwa...

Tego widoku nigdy nie zapomnę.

 

Mario:
SIedziałem,siedziałem i czekałem aż Oliwia urodzi.

To były najgorsze trzy godziny!!Żony nie zobaczysz.
Dzieci też,to cholera co masz robić...No ja nie mogę.

-Panie Goetze,pańska żona chce kogoś panu przedstawić.

Alleluja!Ludzie ile można czekać.

-Mario...-nie czekał na jej dalsze słowa,pocałowałem ją i od razu spojrzałem na dzieci.

Synek po tatusiu-jakby inaczej,córeczka po mamusi.

-To co jak nazwiemy chłopczyka?-spytałem

-Victor,a dziewczynkę Lea...

-Piękne imię jak jej mama!-dostało się,ale dla niej zniosę wszystko-To co

wysyłamy wszystkim?

-No dobra,wrzucaj zdjęcia na fanpag'a Twojego,hotki czekają!

-Ty jesteś moją największą hotką-Oliwia była zalogowana i....

-NIE MASZ POLUBIONEGO MOJEGO FANPAGE'A?!SZCYT BEZCZELNOŚCI!

Dzieci zaczęły płakać.Brawo Mario,dobry przykład im dajesz...

-Mario to nie moja wina,jak chcę polubić to ty masz ochotę!

Co ja Tobie na to poradzę.Jak nie to,to jesteś głodny!

-Też Cię KOCHAM!-pocałowałem ją w policzek,a ona sięzarumieniła.

-Tak słodko wyglądasz...-stwierdziła,dy trzymałem dzieci na rękach.

Dwudziesty ósmy

Mario:

 

Wróciłem spowrotem do Oliwii.Zdziwiona była moim zachowaniem,

no ale widać było jak ten lekarz się do nie ślnił.

Normalnie skopał bym mu tyłek,ale się powstrzymałem.

-Mario?Co to do jasnej cholery było?-spytała,ojj będzie ciężko.

-Nie widziałaś?Jak się ślinił na Twój widok?-ospowiedziałem pytaniem na pytanie

no,ale...

-Czy Ty Mario Goetze jesteś zazdrosny?-uśmiechnęła się

-No o moją przyszłą żonę mam być o co zazdrosny.

-Kto powiedział,że za Ciebie wyjdę.Kto powiedział,że to Twoje dziecko?

No kobieto dowaliłaś z grubej rury.I już pewne przeczucia.

-Oliwia...czy to na pewno moje dziecko?-spytałem z niedowierzaniem

-Taak!To Twoje dziecko!

-Sypiałaś z kimś oprócz mnie?-spytałem,wiedziałem,że to nie komfortowe

rozmawiać o sprawach łóżkowych.

-Nie...-ledwo co dosłyszałem jej słowa.

-Dobra idę po wypis-powiedziałem i wyszłem.

Oczywiście rodzice,Kuba i inni się pytali co z nią,a ja na to:

-Mario zostanie ojcem!!!-krzyknąłem z radości i wypiąłem dumnie pierś.

 

Oliwia:

 

Już wiwatowanie.Zostanę mamą.Zajebiście.

Miałam inne plany na swoje życie,ale jak go poznałam

moje życie zmienniło się.Pozytywnie?No oczywiście.

Tak to bym siedziała i nic nie robiła,a teraz mam PRZYSZŁEGO KOCHAJĄCEGO

MĘŻA.Choć boję się,że Mario będzie robił problemy.

No,ale raz kozie śmierć...

-To co witam moją przyszłą córkę-powiedziała mama Mario.

-A my szwagierkę-Boże musiałam na Fabiana trafić,serio?

Niech mnie pochowają.On mi dziecko zdemoralizuje...

-Mario!Mario!Mario!Weź ode mnie Fabiana,bo on dziecko zaraz zdemoralizuje.

-Ojj....nie przesadzaj-powiedział-Kto na chrzestnego?
-Eeee...Wojtek?-powiedziałam
-Czemu nie ja?-spytał zakładając ręce na biodra.
-Bo na chrzestnego nie chcę mieć pedofila?



Dzwudziety siódmy

Mario:

Co się mogło jej stać?Przekroczyłem próg drzwi.Zastałem ją podłączoną

do kroplówek.Odwróciła się w moją stronę.

-Hej....-powiedziała cicho

-Powiedz mi co Tobie jest?!-krzyknąłem

-Mario...ja...ja jestem w ciąży

-Jak to?!

-Normalnie,będziesz ojcem!

Nie mogłem wytrzymać.Oliwia jest w ciąży?!

Nie mogę w to uwierzyć...przecież nie jestem gotowy.

Chcę się jeszcze się nacieszyć życiem.

-Który miesiąc?-spytałem nie patrzą c jej w oczy-Który?!

-2 miesiąc....-powiedziała ze łzami w oczach-Ty nie chcesz mieć dziecka?!

Powiedz mi czy chcesz to dziecko?!CHCESZ CZY KURWA NIE CHCESZ?!
-Nie jestem gotowy...
-Dobrze,wyjeżdżam do Wojtka,Michała i Igły!I jeszcze jedno!-rzuciła pierścionkiem
-Co ty odpierdalasz?!Oliwia!Nie jestem gotowy na dziecko po prostu!
-Żarty sobie robisz?!21 lat i on nie jest gotowy!Usunę je i będzie po sprawie.
Jej słowa zabolały.Chce je usunąć,coś mi mówi,że powinienem dać szansę...
-Nie rób tego!Nie rób!Wychowam to dziecko!Jak mi pozwolisz,tylko...
-Tylko co?!-jej oczy zaszły łzami,przeze mnie!
-Tylko ożeń się ze mną...
-No...dobrze...-normalnie wpiłem się w jej usta nie przerywając tej chwili.
Oddała każdy pocałunek,poczułem,że musze się wziąć w garść.


Oliwia:


Jak się czułam?Byłam szczęśliwa,cholernie szcęśliwa.
Musi dorosnąć,przecież wie jak się robi dzieci.
-Mario,Mario,Mario...jedna rzecz.
-Jak słoneczko?-spytał przytulając się do mnie
-Nie obraź się,ale...-spojrzał na mnie
-Czy ty?-wskazał na mnie palcem,
-Jest ciąża i nie ma...-pokiwałam przecząco palcem.
-Oliwiaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!
-Marioooooooooooooooooooooooooooooo!
Chwilę później lekarz wszedł do środka z uśmiechniętą miną.
-Pan już wie?To Gratuluję!Pani Kubiak...-zaczął
-Pani Goetze...-odchrząknął Mario,"zabiłam" go wzrokiem
-No tak,Pani Goetze...już dzisiaj może pani wyjść.
Mario zachował się trochę chamsko,wypchał lekarza za drzwi nic nie mówiąc.
Podejrzewałam,że coś knuje.

Dwudziesty szósty

Oliwia:

Niespodziewanie zadzwonił dzwonek do drzwi.Poszłam otworzyć

a tam stała jakaś dziewczyna.Widać było,że w ciąży.

-Jest Mario?-zszokowało mnie to trochę,ale po chwili przyszedł

-Camill?!Co tu robisz?!Chcesz mnie w dziecko wrobić?!-niewytrzymałam

wzięłam kurtkę i wyszłam.

Jak on mógł?!Nie powiedział mi nic,że miał dziewczynę!

I do tego,że z nią spodziewa się dziecka!

Czułam się oszukana...nagle usłyszałam klakson.

Obróciłam się i...ujrzałam Kamila.

Znowu!Kolejny raz mnie śledził!

-Czego?!-spytałam ze łzami

-Skrzywdził Cię?-chwycił mój podbródek

-Spierdalaj!Myślisz,że wrócę?!Nigdy!-chwycił za nadgarstki

i przyciągnął do siebie.Nic nie mogłam zrobić.

Był silny,za silny,ale on mnie puścił.

Po prostu puścił,wsiadł do samochodu i odjechał.

Czułam się dziwnie jak coś może się stać.

I tak było.Jedyne co pamiętam to to,że leżałam na ziemi i słyszałam

głos Kuby:

-Oliwia!Oliwia!Obudź się!-zamknęły mi się oczy

Mario:

Przypomniała sobie,że byliśmy razem.Szczyt chamstwa!

Dopiero co ja i Oli się pogodziliśmy,a ona wyskakuje z dzieckiem.

-Który to miesiąc?-spytałem

-Piąty...-odpowiedziała lekko speszona,ale zaraz...

PIĄTY!A jak dokładnie pamiętam siedem miesięcy temu się rozstaliśmy.

To nie może być moje dziecko!

-Wyjdź...to nie moje dziecko...

-Ja nie Twoje?!A kogo?!

-Mnie to nie obchodzi!-nagle zadzwonił telefon,był to Kuba.

Opowiedział co się stało.Pojechałem w stronę szpitala

z piskiem opon.Musiałem jak najszybciej tam się dostać.

Niedawno co była cała i zdrowa.A teraz?

Wypadek!To przez tą cholerną Camill!

Wbiegłem do szpitala i szybko pognałem w stronę Kuby.

-Co jej jest?

-Robią badania.Spokojnie Mario.Wszystko będzie dobrze.

Siedzieliśmy tam 1,5 godziny,aż lekarz wyszedł.

-Ktoś bliski jest?-zgłosiłem się,że ja.

-Proszę iść do pani Kubiak.Ona wszystko panu wyjaśni.

Zastanawiałem się co to może oznaczać,byłem kłębkiem nerwów.



Dwudziesty piąty

Oliwia:

Promienie słońca świeciły mi na twarz,więc się obudziłam.

Jak co dzień Mario nie było!

Zaczynam się martwić,co się z nim dzieje?!

Zeszłam na dół zrobić śniadanie,ale kogo tam zastałam?

MOJEGO NARZECZONEGO!

Szlak mnie trafia!

-Panie Goetze na spowiedzi był?

-Nie?A co misiu?-spytał,jak zawsze mówił do nie misiu,kocie...

-Boję się o Ciebie!Cały czas jak się budzę nie widzę Cię.

-Śniadanie samo się nie zrobi!

-Mam rączki i nóżki,kaleką nie jestem!

-A ja o Ciebie dbam i co zabronisz mi?!

No i znowu wyskoczył z tekstem,nie mogę mu się odgryźć.

-Będziesz coś chciał!

-A zobaczysz!

Resztę dnia się nie odzywaliśmy do siebie.

Czyżby ciche dni będą?

Mario:

No i co ciche dni będą?

Ja chcę o nią dbać,troszczyć się a ona co?!

-Oli...-zacząłem

-Co chcesz?

-Bo wiesz ja się za Tobą stęskniłem i..

-Hmmm...

-No bo ten no może jakiś film?

-Niech będzie.

Zaczęliśmy oglądać komedię romantyczną.

Oczywiście popcorn się skończył...nie ma komu iść!

-Oli,popcorn się skończył.

-To idź!

-No proszę...

-Nie,zamknij się i mnie pocałuj no!-zrobiłem to co kazała

No i co chwilę był bardziej zachłanny.

-Brakowało ci co?

-Niee...

-Jak nie?Sama kazałaś!

-No dobra...

Dwudziesty czwarty

Mario:

-Oliwia...czy zostaniesz moją żoną?-wyciągnąłem pierścionek

-Mario..TAK!-wziąłem ją na ręce i mocno przytuliłem

Nareszcie będę miał ją blisko siebie.Nikt mi jej

nie odbierze.

-Kocham Cię!-powiedziała

Pocałowałem ją,ale tą chwilę przerwał dzwonek do drzwi.

Po chwili byłem na dole,a przed drzwiami stali chłopacy.

-SIEEEEEEMA!

-Hej!

-Najlepszego Mario!Nie przeszkadzamy?

-Nie wcale..-wpuściłem ich

-Mar...

-Nie mówiłeś,że masz gościa.

-No,bo to nie jest gość znacie Oliwię.Od dzisiaj jest moją narzeczoną.

Oliwia:

-To ja pójdę do pokoju wy świętujcie.

-Oli...

-Pogadam z Wojtkiem, najlepiej będzie.

Udałam się na górę,przebrałam w piżamę i

położyłam na łóżku.

Włączyłam laptopa i od razu zadzwonił Wojtek.

-STOOOO LAAT!-zaśpiewał z Igła,Miśkiem i Moniką.

-Kochaniutka,co to za pierścionek?-spytał ciekawski Ignaczak

-A zaręczynowy!

-Ty ale na wesele nas zaprosisz?

-Oczywiście-usłyszałam jak chłopaki wychodzą

nareszcie!

-Kończę zmęczona jestem!

Do pokoju wszedł Mario,padnięty padł na łóżko.

-SPAĆ!!

-Branoc!

Od razu po zamknięciu oczu odpłynęłam w krainę Morfeusza.